ribbon στοπ στον υποσιτισμό - Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στη μάχη 
κατά του υποσιτισμού
jazzmahal

jazzmahal

"...γράφω και μιλάω μόνο όταν έχω κάτι να πω, δεν είναι αυτοσκοπός μου το blog, είναι έμπνευση, δημιουργία, φαντασία και διασκέδαση." Μ'αρέσει να μην λέω πολλά...

Main Theme:
  • Gotan Project:Diferente
  • Shortly: mp3 player
    Όταν ξεβαρεθώ θα βάλω Νέο mp3 player
    Ακούω
  • Django Reinhardt:Minor Blues
  • Eliete Negreiros:Meu Mundo E Hoje
  • Manu Chao:Je ne t'aime plus
  • Melingo:Eu un bondi color humo
  • Nossa Alma Canta:I was made for loving you
  • All Time Classic
  • Louis Armstrong's House & Archives
  • Satchmo
  • Ella Fitzgerald
  • Billie Holiday
  • Nouveau-Fresh
  • Amy Winehouse
  • Ayo
  • Madeleine Peyroux
  • Cinema
  • Περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ
  • Cine.gr
  • Περιοδικό Εναλλακτικού Πολιτισμού
  • Thessaloniki Film Festival
  • Opening Nights
  • Les Cahiers du Cinéma
  • Interesting
  • Aspete Lab Salonica
  • The Acropolis Museum
  • Fotografía
  • Jazznet Thessaloniki
  • Sani Jazz Festival
  • Muséo Tecnológico de Tesalónica
  • New Orleans
  • Web Radio
  • Voy Music, The Home of Latin Music
  • Radio Chango, Música y Revolución
  • Click me!
  • Έτοιμοι για κρεμάλα;
  • Τί μου θύμησες...Children's corner
  • e-Press
  • Αγγελιοφόρος
  • NewsIt
  • Ελευθεροτυπία
  • Καθημερινή
  • Τα Νέα
  • El Pais
  • El Mundo
  • El Mundo
  • New York Times
  • Libération
  • e-News Agencies
  • Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
  • BBC
  • REUTERS
  • Ώρα / Hora / Time
    Είπαν:
    " Βάλε το χέρι σου επί ένα λεπτό μέσα σε μια κατσαρόλα με καυτό νερό - θα σου φανεί μία ώρα. Κάθησε δίπλα σε μια γοητευτική γυναίκα επί μία ώρα - θα σου φανεί ένα λεπτό. Αυτό θα πει σχετικότητα!.. " Albert Einstein
    "Τα δημιουργικά μυαλά επιβιώνουν σε κάθε είδους κακή εκπαίδευση " Anna Freud
    "Εκπαίδευση είναι ό,τι επιβιώνει όταν όλα όσα έχουμε μάθει έχουν ξεχαστεί" Skinner
    My Photos on Slide
    Ουφφφφφφ
    Friday, August 01, 2014



    Έχουν περάσει πολλά χρόνια,μπορεί και δεκαετίες, που' χω κλάψει από χαρά. Χαρά. 'Οχι θυμό, θλίψη, στεναχώρια ή απόγνωση. Χ α ρ ά.
    Συναίσθημα σπάνιο, δύσκολο, δυσεύρετο. Για πολλά χρόνια πίστευα ότι δεν μπορώ να χαρώ, ότι φοβάμαι να χαρώ γιατί κάτι κακό θα συνέβαινε. Είμαι πάντα συγκρατημένη στην εκδήλωση συναισθημάτων και σπάνια δείχνω την χαρά μου. Ίσως να'ναι η παρεξηγημένη αντίληψη που έχω, του "να μην προκαλώ τους άλλους". Δεν μ'αρέσει να προκαλώ τον κόσμο, να διατυμπανίζω και να περιφέρω τη χαρά μου, ειδικά όταν υπάρχει κόσμος που υποφέρει, που δεν του πάνε ή δεν του πήγαν καλά τα πράγματα και οι καταστάσεις. Σήμερα όμως (31.07.2014) δεν τα κατάφερα και ξέσπασα σε κλάμματα. Κλάμματα χαράς και ανακούφισης.
    Ανακούφιση τεράστια. Αισθάνομαι σαν να έφυγε από πάνω μου, από το κεφάλι μου, από τη σκέψη μου, ένα βάρος που σέρνω μέσα μου σαν μπάλα σιδερένια περασμένη με αλυσίδα γύρω από το πόδι μου, και που δεν μ'αφήνει να ξεκουραστώ και να μπορέσω να σηκώσω κεφάλι αλλά βρίσκεται εκεί συνέχεια, τα τελευταία 8 χρόνια, για να μου θυμίζει πως δεν μπορώ να ξεφύγω, να ανοίξω τα φτερά μου, να βάλω πλώρη για αλλού, αλλά θα είμαι πάντα ακινητοποιημένη και μουδιασμένη στο ίδιο μέρος ή στην καλύτερη με το ένα πόδι εκεί και το άλλο εδώ, για λίγους μήνες κάθε χρόνο. Με το μαγγανόπηγαδο του Αυγούστου να με περιμένει κάθε καλοκαίρι αδιαλλείπτως, και την αγωνία ανελέητη να κορυφώνεται τις τελευταίες μέρες πριν την 1/9, και τότε να μου ρίχνει μια κλωτσιά, μια σφαλιάρα τόσο δυνατή, που παρά το γεγονός ότι την τρώω κάθε χρόνο για σειρά ετών, φτάνω σε σημείο να την αποζητώ, σαν να περιμένω να κλείσει κι αυτός ο φαύλος κύκλος της αναμονής κάθε Αύγουστο κάθε καλοκαιριού.
    Είχα συνηθίσει στη σφαλιάρα, κάτι σαν τα σκυλάκια του Pavlov με τα εξαρτημένα αντανακλαστικά, και πλέον προσπαθούσα, στην καλύτερη περίπτωση, να τη διακωμωδήσω την όλη κατάσταση. Κάτι σαν τη μέρα της μαρμότα, κάθε Αύγουστο νομοτελειακά ερχόταν αυτή η δυνατή γροθιά στο στομάχι, χωρίς κανένα περιθώριο να αντιδράσω. Είναι σαν να παίζεις ηλεκτρονικό παιχνίδι κι ενώ φτάνεις προς το τέλος, κρατώντας το μοχλό στο χέρι και συνειδητοποιείς ότι έχεις χάσει, έρχεται εκείνη τη στιγμή και σε χτυπάει ένα δυνατό ρεύμα, ένα γερό ηλεκτροσόκ. Και για να γίνω ακόμα πιο παραστατική, είσαι πεθαμένος και σου ρίχνουν τη χαριστική βολή. Έτσι αισθάνομαι τα τελευταία καλοκαίρια, έτσι έχω χάσει τους Αυγούστους μου. Δεν μου φταίει κανείς, θα πουν ίσως πολλοί, φίλοι και εχθροί. Ίσως να'ναι κι έτσι. Αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι σήμερα, επιτέλους, εντελώς αβίαστα κι απροσδόκητα έκλαψα σαν μωρό παιδί από χαρά κι από ανακούφιση. Ούτε δικαίωση, ούτε ανταμοιβή, ούτε αναγνώριση, ούτε ο,τιδήποτε έχει να κάνει με αυταρέσκεια και ματαιοδοξία. Χαρά και ανακούφιση.
    Η σιδερένια μπάλα δεν έφυγε εντελώς, μεγάλωσε όμως αρκετά η αλυσίδα της ώστε να περπατάω και να μην αισθάνομαι ότι την σέρνω πίσω μου με δυσκολία. Ελπίζω μια μέρα να καταφέρω να σπάσω και την αλυσίδα.

    01.08.2014  5:27 π.μ
    posted by jazzmahal @ 12:15 PM   0 comments
    Γράφω άρα υπάρχω
    Monday, December 09, 2013
    Πέρασαν κιόλας δώδεκα μήνες από την τελευταία μου ανάρτηση, πάνε 5 από εκείνη την ανάρτηση - γροθιά στο στομάχι (μου)- ένα προφητικό κείμενο που δυστυχώς επαληθεύτηκε με το χειρότερο και εφιαλτικότερο σενάριο, αδιανόητο ακόμα και σήμερα. Δεν το χωράει ο νους μου, ξεπερνάει κάθε λογική αυτό που ζούμε οι περισσότεροι Έλληνες. Μια λέξη χαρακτηρίζει αυτό που μας συμβαίνει: Σαδομαζοχισμός. 

    Η Κυβέρνηση ανάλγητη και εχθρική απέναντι στους πολίτες, περισσότερο από κάθε φορά. Αρκετοί, για να μην πω οι περισσότεροι, ασκούντες τη διοίκηση εμφανίζονται βασιλικότεροι του βασιλέως και ασκούν διοίκηση με τον πιο ωμό, απροκάλυπτο και βάρβαρο τρόπο ασκώντας φοβερή πίεση, πραγματική μέγγενη, χρησιμοποιώντας ψυχολογική βία, τρομοκρατώντας το προσωπικό υπό το φόβο των απολύσεων και λογής πειθαρχικών διώξεων βάσει νεοσύστατων νόμων που καταργούν εργασιακά δικαιώματα, διαλύουν πάσης φύσεως δεσμούς - συναδελφικούς, οικογενειακούς, επαγγελματικούς - με σκοπό το προφανές. 
    Να μας τσακίσουν για να συνεχίσουν να μας κυβερνούν. Διαίρει και βασίλευε.

    Ο καθένας θα κοιτάει πως να διασωθεί - αν διασωθεί - και σε λίγο θα μας βάζουν να καταδίδουμε το διπλανό μας για να επιβιώσουμε. Δεν ζούμε πλέον, επιβιώνουμε. Κάποιοι με μεγαλύτερη "επιτυχία", κι άλλοι, οι περισσότεροι, στα όρ(γ)ια της (επίσημης) φτώχειας με τόνους κατάθλιψης και θυμού μέσα μας, με σωματοποίηση των προβλημάτων, με απόγνωση, ασφυκτιούμε στη χώρα μας και δεν βλέπουμε μέλλον όχι γιατί είμαστε φύσει απαισιόδοξοι και πολέμιοι της εθνοσωτήριας Κυβέρνησης αλλά γιατί είμαστε το λιγότερο ρεαλιστές και ευφυείς. 




    6 χρόνια σε ύφεση, με τα εισοδήματα να έχουν μειωθεί σε ονομαστικές τιμές τουλάχιστον 40%, τη φορολογία να σαρώνει τα πάντα χωρίς καμία ανταποδοτικότητα, τις επιχειρήσεις να κλείνουν, την επίσημη ανεργία στο 27%, την ακρίβεια να παραμένει η ίδια σε επίπεδα σούπερ μάρκετ τουλάχιστον, τη ΔΕΗ να βαράει στο ψαχνό και να κόβει το ρεύμα σε χιλιάδες κόσμο, το φορολογικό καθεστώς να μην ευνοεί καμία επένδυση όχι μόνο από τους μεγαλοεπενδυτές που ονειρεύονται οι πολιτικοί αλλά και τον καθένα από μας που θα ρισκάραμε να επενδύσουμε, με κατακρεουργημένα τα εργασιακά δικαιώματα, και με μισθούς που δεν προδιαγράφουν λαμπρό μέλλον (εκτός αν μπορεί κάποιος να ζήσει με αξιώσεις και αξιοπρέπεια με 500 ή και κάτι παραπάνω ευρώ, για λιγότερα δε είναι για νόμπελ οικονομίας) και περιμένουμε τι; Προσδοκάμε σε τι; 


    Να μας πάρουν ΚΑΙ το σπίτι, κι αφού μέσα στο σπίτι θα είναι ΚΑΙ ο καναπές που θα μας κατασχέσουν ε τότε ΘΑ αντιδράσουμε. Δεν λέω θα ξεσηκωθούμε γιατί είπαμε είμαστε το λιγότερο ρεαλιστές και ευφυείς. 

    Όσο ζω ελπίζω. Αλλά σε τι;

    Υ.Γ. Η γελοιογραφία είναι σημερινή από το site του ΚΥΡ http://i-kyr.gr/wp-content/uploads/2013/12/09-12-131-605x354.jpeg
    posted by jazzmahal @ 2:25 PM   0 comments
    Να φύγετε, να πάτε αλλού!
    Monday, December 31, 2012
    Ακούς παλιοχρόνε 2012; Να φύγετε, κι εσύ κι οι δώδεκά σου μήνες! Να πάτε στο καλό και να μην ξανάρθετε. 

    Κακές ειδήσεις κι απώλειες αγαπημένων μας φίλων να μην μας ξαναφέρετε. Όχι έτσι βίαια κι απότομα. Δεν αντέχει το στομάχι μας. Να φύγετε και να πάρετε μαζί σας τον πόνο, αν γίνεται, γιατί τις αναμνήσεις και τις εικόνες δεν μπορεί να μας τις πάρει κανείς. 

    Φεύγοντας να παίρνατε και την τρόικα, εσωτερικού και εξωτερικού, κάτι σαν το παλιό ΚΚΕ εσ-εξ. Να πάρετε κι όλα αυτά τα στουρνάρια, τα γαϊδούρια τα ξεσαμάρωτα, τους ΓΑΠ, τους ΠΑΠ, τους Μπεν, τους Γομ.Αρ. 

    Να πάρετε μαζί σας κι όλους τους Megaλο δημ(ι)οσιογράφους, όλα τα όρνεα που τρέφονται από τις σάρκες μας πλέον εδώ και τρία χρόνια. 

    Κι όλα τα μαύρα "φουσκωμένα" t-shirts με τους μαιάνδρους και τις αρχαιοπρεπείς γραμματοσειρές. 

    Κι όλους όσους "αγωνίζονται" για τα λαϊκά στρώματα και φοβούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

    Κι όλους τους κηφήνες όπου κι αν βρίσκονται.

    Κι όλους τους οσφυοκάμπτες, τις λέρες, τα λαμόγια.

    Κι όλους τους ντεμέκ.


    Δεν είναι αυτή η χώρα μου. Δεν είναι αυτοί Έλληνες που μας έφτασαν στον πάτο και τώρα πατάνε πάνω στα πτώματά μας για να συνεχίσουν να επιπλέουν θησαυρίζοντας, δεν είναι αυτοί Έλληνες που συντηρούν κι υποδαυλίζουν τον εθνικό διχασμό. 

    Δεν χρειαζόμαστε νταβατζήδες, ούτε σωτήρες, ούτε προσκολλημένους σε δόγματα και μισαλλοδοξίες.

    Δεν έχω τίποτα κοινό με κανέναν από αυτόν το συρφετό.

    Δεν έχω φάει τίποτα μαζί με κανέναν Πάγκαλο, δεν έχω κλέψει το Κράτος, δεν έχω αρπάξει τη δουλειά κανενός, δεν χρωστάω χάρη σε κανέναν, δεν έχω δανειστεί ούτε ένα ευρώ από κανένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα για να πληρώνω την ανακεφαλαιοποίησή τους εδώ και χρόνια, ξανά και ξανά. 

    Καινούργιος χρόνος μπαίνει κι αυτό το θέατρο του παραλόγου πρέπει να σταματήσει εδώ. Πρέπει να το σταματήσουμε εδώ.

    Καλύτερη Χρονιά να έχουμε και καλή δύναμη!
    posted by jazzmahal @ 2:24 AM   0 comments
    The Miles Davis Story
    Wednesday, October 31, 2012
    posted by jazzmahal @ 11:02 PM   0 comments
    -1
    Sunday, September 30, 2012
    Το τέλος χρόνου συνεχίζεται.
    posted by jazzmahal @ 11:29 PM   0 comments
    Τέλος χρόνου
    Friday, August 31, 2012
    Για όλους ο χρόνος μας, τελειώνει. Για μερικούς είναι μια κλωστή, ένα νήμα που κόβεται απότομα, βίαια, ένα ευθύγραμμο τμήμα. Για τους περισσότερους ο χρόνος είναι στρόγγυλος, κάνει κύκλους που επαναλαμβάνονται μέχρι να τελειώσουν και αυτοί.  

    Για μας λοιπόν, τους περισσότερους, ας γεμίσουμε αυτούς τους κύκλους ενεργά, ζώντας την κάθε στιγμή, μη χάνοντας άλλο χρόνο, χωρίς να αναλωνόμαστε σε σκέψεις, θεωρίες, μουδιάσματα. Δεν υπάρχει αύριο. Μόνο παρόν και παρελθόν. 

    Ό,τι κάνουμε σήμερα. Δεν υπάρχει άπειρος χρόνος. Η διαχείριση χρόνου και η διαχείριση κρίσεων είναι δυο πράγματα που πρέπει να μάθουμε και να εκτιμήσουμε όσο οι κύκλοι μας συνεχίζονται. 

    posted by jazzmahal @ 6:23 PM   0 comments
    Εκεί στο νότο
    Saturday, June 30, 2012



    Μέχρι τα ουράνια σώματα
    με πομπούς και με κεραίες
    φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα
    κι ιστορία οι παρέες...




                                                                           
                                                                                   Κέα 30.06.2012

    Labels:

    posted by jazzmahal @ 6:03 PM   2 comments
    Εκλογές 17 Ιουνίου 2012
    Saturday, May 26, 2012
    Δεν έχει σημασία τι έχει ψηφίσει ο καθένας μας όλα αυτά τα χρόνια.

    Δεν έχει σημασία τι ψηφίσαμε στις 6 Μαΐου.

    Σημασία έχει ότι στις 17 Ιουνίου ψηφίζουμε ΌΛΟΙ ΣΥ.ΡΙΖ.Α  


    update 23.11.2016

    Πλήρης Απογοήτευση
    posted by jazzmahal @ 4:10 PM   0 comments
    Το Χρονοντούλαπο πιο επίκαιρο από ποτέ!
    Monday, April 30, 2012


    Σε λιγότερο από μια βδομάδα με τη δύση του ηλίου κλείνουν οι κάλπες. Μαζί τους να κλείσει και η μεταπολίτευση κι όλοι αυτοί που μας πλήγωσαν, μας εξώθησαν στην εξαθλίωση, τον εξευτελισμό και την απομόνωση να πάνε σπίτια τους ή ακόμα καλύτερα στη φυλακή.

    Είμαστε περήφανος λαός και ζυγό δεν υπομένουμε. 

    Γιαυτό να πάμε ΟΛΟΙ να ψηφίσουμε στις πιο κρίσιμες εκλογές από συστάσεως του ελληνικού κράτους. 


    6η ΜΑΪΟΥ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΑΠΕΧΟΥΜΕ.


    Να σπάσουμε το δικομματισμό, να κόψουμε την αυτοδυναμία αυτών που μας οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού.


    ΟΛΟΙ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ! ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ Σ'ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!
    posted by jazzmahal @ 2:18 AM   0 comments
    Περιμένοντας τις εκλογές
    Saturday, March 31, 2012
    Γιατί κανείς δεν μιλάει για τα εγκλήματα αυτής της αντισυνταγματικής, μη εκλεγμένης κυβέρνησης;


    Μετά από αυτό το βίντεο θα υπάρξει κόσμος που θα ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ;





    Διαβάστε τι γράφει στην εφημερίδα το Έθνος ο Γ.Δελαστίκ. 


    Ποια άλλη απόδειξη περιμένουμε για να πάρουμε χαμπάρι ότι αυτή η κυβέρνηση μας ληστεύει με τον πιο αδίστακτο τρόπο; 


    Τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι δεν θα βάλει χέρι και στις καταθέσεις των ιδιωτών κι ιδιαίτερα των μικροκαταθετών που είναι και η πλειοψηφία;


    Πότε θα εξεγερθούμε; 


    Καιρός να κάνουμε το βήμα. 


    Από τους αγανακτισμένους στους εξεγερμένους!
    posted by jazzmahal @ 9:38 PM   0 comments
    3 εποχές σε 3 μέρες
    Friday, February 03, 2012


    Χειμώνας 1.2.12


    Φθινόπωρο 2.2.12


    Άνοιξη 3.2.12

    Έχει ο καιρός γυρίσματα λένε, αλλά τόσο έντονες και γρήγορες, σχεδόν αστραπιαίες μεταβολές είτε δεν μπορούσα να τις φανταστώ είτε δεν είχα μπει ποτέ στη διαδικασία να τις αντιληφθώ καν. 
    Παιδί της πόλης, τώρα άρχισα να συνειδητοποιώ το χρόνο και τις εποχές. 


    Τόσα χρόνια απλά ξέραμε πως μετά το χειμώνα έρχεται η άνοιξη γιατί κάποιο ημερολόγιο μας το υπενθύμιζε ή γιατί το είχαμε μάθει στο σχολείο. 
    Μαθαίναμε ότι μετά τις 21 Δεκεμβρίου αρχίζει να μεγαλώνει η μέρα αλλά για μένα τουλάχιστον ήταν μια απλή γνώση, όχι κατανόηση - συνειδητοποίηση. Μαθαίναμε ότι η γη γυρίζει γύρω από τον άξονα της και γύρω από τον ήλιο, γιαυτό αλλάζουμε εποχές. 
    Αυτό το ότι γυρίζει γύρω από τον ήλιο, μόλις φέτος το έκανα κτήμα μου. 
    Το Σεπτέμβριο ο ήλιος έδυε στην είσοδο του λιμανιού, στο μέσο της απόστασης μεταξύ του φάρου και του ακρωτηρίου. Από τότε μέχρι σήμερα αυτό άρχισε σιγά σιγά, νωχελικά, να αλλάζει και δύει πλέον πίσω από το βουνό, πιο δυτικά στο χάρτη. 


    Στην πόλη δεν το είχα παρατηρήσει σχεδόν ποτέ. Δεν έχω δει παρά ελάχιστα ηλιοβασιλέματα. Πως άλλωστε ανάμεσα σε ταράτσες, κεραίες και πολυόροφες κατασκευές; 
    Στην πόλη ο ήλιος έδυε πάνω σε ένα ημερολόγιο. Μαζί με τα χαμένα ηλιοβασιλέματα είχα χάσει και τον προσανατολισμό. 
    Εδώ δεν χρειάζομαι πυξίδα ή σημάδι ένα εκκλησάκι για να βρω πού είναι η ανατολή. Δεν χρειάζομαι να σαλιώνω το δάχτυλο για να δω από πού φυσάει ο άνεμος. 
    Το Βοριά τον βλέπω, τον ακούω, τον αισθάνομαι. Το ίδιο και τον Νοτιά, όπου βαραίνει η ατμόσφαιρα κι είναι όλα υγρά το πρωί που θα σηκωθώ να πάω στον προορισμό μου. Τους ανέμους πλέον τους ζω. Δεν είναι μονό σύμβολα σε κάποιο μετεωρολογικό χάρτη, δεν είναι πληροφορία στα δελτία των ειδήσεων. 


    Στις πόλεις έχουμε κατακερματίσει τον ουρανό, έχουμε κάθετη ανάπτυξη κι οριζόντιες περικοπές. Στην πόλη όλα γίνονται ανάποδα, κόντρα στη φύση. 
    Σε καθένα μας αντιστοιχεί μια χαραμάδα ουρανού, κι αυτή αν έχουμε το χρόνο,τη διάθεση και κυρίως την δυνατότητα να σηκώσουμε το κεφάλι προς τα πάνω. 
    Οι Γαλάτες φοβότανε μη τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι κι εμείς στις πόλεις αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξή του μόνο όταν επικοινωνεί μαζί μας μέσω της βροχής ή του χιονιού. Τον υπόλοιπο καιρό δεν συνειδητοποιούμε ότι υπάρχει.
    Είναι ένα ακόμα δεδομένο στη λίστα των δεδομένων και πληροφοριών που έχουμε αποθηκευμένες στο σκληρό μας δίσκο. Είναι μέρος των αυτόματων αντανακλαστικών μας. Βρέχει άρα υπάρχει.

    Αν έχω κάτι να κερδίσω από την παραμονή μου εδώ είναι η γνωριμία με τη φύση, ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης μας κι η συμφιλίωση με το χρόνο και την απόσταση. Κάτι σαν ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο.

    Είχα καιρό να γράψω και σήμερα μου βγήκε αβίαστα, αυθόρμητα, αν κι η αφορμή ήταν άλλη. 
    Πάει ένας χρόνος ακριβώς από την πολύ δύσκολη και σοκαριστική εκείνη ημέρα, ένας χρόνος όπου συνέβησαν πολλά και κυρίως άσχημα, άλλα περισσότερο κι άλλα λιγότερο σοβαρά. 
    Την 3η Φεβρουαρίου δεν πρόκειται να την ξεχάσω στη ζωή μου. Είναι ορόσημο. Είναι ένα ακόμα σημάδι στον προσανατολισμό μου.

    Labels: , ,

    posted by jazzmahal @ 9:53 PM   2 comments
    Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα...
    Monday, January 30, 2012
    video

    Κρύο δεν έκανε ποτέ! μπρρρρρρρρρρρρρρρρρρ
    Κι αύριο -8 έως 2!  Με τις υγείες μας!


    Καλή χρονιά!

    Labels:

    posted by jazzmahal @ 11:24 PM   0 comments
    Χριστούγεννα 2011
    Sunday, December 25, 2011



    "Το ιδανικό είναι να είσαι ευτυχισμένος κι όχι τέλειος..."


    Αφιερωμένο σε όλους όσους μας θέλουν τέλειους...


    Χρόνια Πολλά, Καλά Χριστούγεννα σε όλο τον κόσμο!

    Labels:

    posted by jazzmahal @ 9:24 PM   0 comments
    28 και σήμερα
    Sunday, November 27, 2011






    Labels:

    posted by jazzmahal @ 7:10 PM   0 comments
    About Me

    Name: jazzmahal
    Home: Thessaloniki, Macedonia, Greece
    About Me: Me? Are you talking to me? Μ'αρέσει να μην λέω πολλά. Pues estoy buscando el significado de la vida.
    See my complete profile

    Previous Post
    Let's do the tweet
    Archives
    Previews
    Mesrine-l'instict de mort
    Mesrine-L'ennemi public No 1
    Cannes Film Festival
    Cinema Blogs
    Counter



    WANTED
    Πουλάκια είν' και κελαηδούν...
      © 2007 - 2010 jazzmahal Best Viewed with Open Mind